De aankomst voelde als een overwinning

Na een bijzondere ervaring bij de watervallen en een instructie na het avondeten was het de volgende dag dan zo ver. Vroeg uit de veren, snel ontbijten om aan de beklimming van Mount Rinjani te beginnen. Met totaal 0 hike ervaring had ik geen idee waar ik aan begon, ondanks dat had ik er heel veel zin in.

Om 07:30 was onze groep klaar en begonnen we aan de beklimming van 601 meter naar 2641 meter hoogte, de Plawangan Crater Rim. Afgewisseld door steile paden en natuurlijke “trappen” zijn we onze weg naar boven gegaan. Met een paar korte pauzes tussendoor om even een paar koekjes of wat fruit te eten liepen we in één stuk door naar onze bestemming.

Zoals in veel gevallen werd ook nu het beste voor het laatste bewaard. Het einde begon met een steil pad van mul zand en eindigde met het beklimmen van rotsen. Via de rotsen moest je gewoon je eigen weg vinden, er was geen route. Dit was spannend, maar iedereen deed het en er was toch geen weg meer terug.

De aankomst in het kamp voelde dan ook als een overwinning, het was zwaar. We sliepen tegen de berg aan, overal op de kleine vlakke plekken werden tenten in groepjes bij elkaar gezet. Na uren gelopen te hebben was het moment daar om bij te komen en te genieten van het geweldige uitzicht. Daarna snel eten en vroeg slapen om de volgende morgen te genieten van de zonsopkomst en weer naar beneden te gaan.

Aap - Rinjani

Rinjani - Indonesië

3 thoughts on “De aankomst voelde als een overwinning

Geef een reactie