Kijken en bekeken worden…

Een dag voor de beklimming van Mount Rinjani moesten we alvast afreizen naar Senaru, een klein dorpje aan de voet van de vulkaan. Na een boottocht, stukje achterop een motor om te pinnen en vervolgens opgevouwen in een busje gezeten te hebben kwamen we aan het einde van de ochtend aan.

Bij aankomst werden onze tassen van de auto gehaald, samen met die van twee Catalanen. We hadden een kamer naast ze in een twee onder één kap hut en besloten samen te lunchen om vervolgens twee watervallen te gaan bezichtigen. De vertraging die we hadden opgelopen op dag één kwam door de ramadan vakantie, hier werden we fijn aan herinnert bij het bezoeken van de watervallen.

Op de route ernaartoe bleek het een drukste van jewelste. Bij de eerste waterval stonden er allemaal kraampjes en het was er heel erg druk met locals die vakantie aan het vieren waren. Het was op dat punt ook lastig om te genieten van de natuur, maar het was zeker weer een unieke ervaring.

Zonder enige schaamte riepen ze naar ons om aandacht te krijgen en maakte dan snel een foto. Op een gegeven moment vroegen ze zelfs of we even konden poseren zodat we met het kind op de foto konden. Het was kijken maar vooral bekeken worden. Dit had ik wel eens gehoord, maar nog nooit zelf meegemaakt.

Waterval Senaru

Waterval Senaru

One thought on “Kijken en bekeken worden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *