Na een koude nacht, een prachtige beloning

De eerste uitzichten op de Rinjani waren prachtig en we hoopte op een mooie zonsopkomst de volgende ochtend. Eerst moesten we nog eten en daarna gaan slapen, want het werd vroeg donker en dan ook gelijk een stuk kouder en vochtiger. De koks die met ons mee de berg op waren hadden het eten alweer klaar staan en zijn we niet veel later dan ook gaan slapen, we waren op.

Met kleren en al, diverse lagen met als laatste een lange broek en trui, zijn we de te krappe slaapzakken in gekropen. Het dunne matje was niet echt een matras te noemen, alles wat er onder lag voelde je er gewoon doorheen. Maar niet zeuren, gewoon proberen te slapen. Het doel was tenslotte de zonsopkomst en de klim van die middag zorgde er toch voor dat we moe waren.

Door de kou, vochtigheid, harde ondergrond en krappe slaapzak was het niet echt een ‘geweldige’ nacht. Ik weet niet meer hoe vroeg het was, maar we werden vroeg gewekt zodat we weer tijdig in de benen waren om te genieten van de zonsopkomst. Geluk met een ongeluk, we sliepen tenslotte met al onze kleren aan dus we stonden zo klaar.

De vorige dag had ik al bedacht waar vandaan ik de zonsopkomst wilde gaan fotograferen, al wist ik niet precies waar deze op zou komen. Ik had geen statief mee dus ik heb stabiele punten proberen op te zoeken en juiste sluitertijden gebruikt om zo de foto’s te maken. De zonsopkomst was erg kort, dus er was niet veel tijd en natuurlijk hadden onze koks het ontbijt alweer klaar staan, het was prachtig!

IMG_5058_HDR-2

IMG_5071-2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *